Przesłanie 2014 - dokument programowy z konferencji planowania obchodów 100-lecia Szensztatu

My, 89 odpowiedzialnych Ruchu Szensztackiego z 32 krajów 5 kontynentów, jak i Członkowie Prezydium Generalnego, w dniach 1-7 lutego 2009 spotkaliśmy się u źródła Szensztatu.

Przynieśliśmy ze sobą bogactwo Przymierza Miłości, zabarwione przez różnorodne kultury. W różnorodności języków i doświadczeń przeżywaliśmy atmosferę Wieczernika, wylanie łaski, które umożliwiło nam wspólne poszukiwanie tego, czego Bóg Życia oczekuje od naszej rodziny na stulecie Szensztatu. Towarzyszyła nam świadomość, że podczas całego spotkania jesteśmy otaczani modlitwą wielu braci i w Przymierzu Miłości na całym świecie.

Poprzez intensywną wymianę doświadczeń w grupach i na plenum – w otwartości i wzajemnym szacunku oraz ceniąc oryginalność poszczególnych uczestników -  wytworzyła się atmosfera jedności w różnorodności. Wspólnie odkrywaliśmy owoce, które w tych pierwszych stu latach wydał Szensztat, wszędzie tam, gdzie Ruch istnieje. Szczerze przyglądaliśmy się również naszym osobistym i wspólnotowym granicom, które dostrzegliśmy w upływającym własnie etapie naszej historii.

Pełni radości i wdzięczności uświadomiliśmy sobie na nowo, że istotą  naszej Rodziny  jest Przymierze Miłości z Matka Bożą. Ten niepozorny akt wiary o. Kentenicha i małej nielicznej grupy członków sodalicji – wydarzenie założycielskie z 18 października 1914 w Prasanktuarium– żyje w nas w pełni swojej pierwotnej świeżości. Ze zdumieniem stwierdziliśmy, jak we wszystkich częściach świata wiara w rzeczywistość Przymierza z Maryją motywuje i inspiruje nasze postępowanie oraz jak stało się  ono źródłem owocności i konkretnego naśladowania Chrystusa. TO właśnie chcemy świętować podczas Jubileuszu w 2014 roku.

Jeśli chodzi o SPOSÓB świętowania,  na nowo pochyliliśmy się nad tym, czego uczył nas i pokazywał  nam Ojciec Założyciel: jak uchwycić duchowe nurty życia, jak się nimi kierować i przez nie prowadzić. Staraliśmy się dostrzec różne duchowe nurty życiowe, które inspirują naszą Rodzinę. Cieszyliśmy się z odkrycia, że źródło - Przymierze Miłości jest nadal żywe i wyraża się w duchowych nurtach życia:

• moc Sanktuarium we wszystkich jego wymiarach;
• więź z Założycielem i jego charyzmatem;
• impuls misyjny;
• dar i wyzwanie do jedności Rodziny.

Pragniemy, aby zarówno przygotowania jak i treści obchodów jubileuszowych przenikał ten duch. Każdy, odpowiednio do sytuacji swojego życiowej, wezwany jest, by owe prądy życiowe wspierać i pielęgnować. W ich mocy niesiemy strumień łaski Przymierza na wszystkich polach naszej strategii apostolskiej.

Boże prowadzenie pozwala nam najpierw na naszą własną tożsamość, by z tej perspektywy i w tym świetle odkryć, które drzwi są otwarte, by posłannictwo Szensztatu wnieść do dzisiejszego Kościoła i współczesnego świata. Zauważamy, jak bardzo Przymierzem Miłości zdolne jest stworzyć kulturę, która jest w stanie odpowiedzieć  na potrzeby czasu we wszystkich dziedzinach życia.

Tu możemy przytoczyć pięć strategicznych dziedzin, na których w tej historycznej godzinie chcielibyśmy się szczególnie skoncentrować w naszych apostolskich działaniach i które też chcielibyśmy dalej rozwijać:

1. Małżeństwo i rodzina.

2. Wyzwania i dynamiczna siła młodzieży.

3. Wcielenie myśli o. Kentenicha w pedagogikę i głębokie jej przenikanie jego duchowym światem.

4. Współpraca z Kościołem diecezjalnym i powszechnym, wprowadzanie treści związanych z naszym oryginalnym charyzmatem.

5. Skuteczna współpraca przy kształtowaniu nowego porządku społecznego i kultury inspirowanej przymierzem miłości.

W przygotowaniach na stulecie Szensztatu i dalej,  całą naszą Rodzinę  chcemy pobudzić do  poszukiwania nowych apostolskich inicjatyw, ich zastosowania szczególnie w tych wyakcentowanych dziedzinach oraz do pogłębienia naszego zaangażowania. Z tym wiąże się również pytanie: gdzie i kiedy będziemy świętować nasz jubileusz oraz które działania symboliczne chcemy podjąć, jako wyraz, środek i unaocznienie ducha naszego jubileuszu. Kamieniem węgielnym jest świętowanie aktu założycielskiego. Wokół niego gromadzą się jeszcze inne kamyki owych obchodów: w Szensztat, w Rzymie i w różnych miejscach.

Wychodząc od propozycji poszczególnych krajów, zobaczyliśmy jasno, że MTA zaprasza nas do pielgrzymowania 18 października 2014 do Prasanktuarium, które powinno być dla wszystkich szeroko otwarte.

Miejsce i czas mają dla nas znaczenie sakramentaliów. Uroczystości w miejscu założenia naszej Rodziny powinny splatać się czasie z obchodami na całym świecie. Przekonamy się wtedy, jak bardzo rozprzestrzenił się nurt łaski z Prasanktuarium i  jak owocnie powraca strumieniami do Pra-Szensztatu po 100 latach od jego założenia.

Jubileuszowe świętowanie ma także drugi akcent. Z  naszym Ojcem Założycielem gromadzimy się w Sercu Kościoła, by odnowić wolę zaangażowania się  w jego rozwój i zaakcentować nasz misyjny charakter. W darze przynosimy owoce z naszych Sanktuariów i nasze apostolskie projekty. Prosimy Ojca Świętego, by nas na nowo posłał. Tak oto podejmujemy życzenie naszego Założyciela, które wyraża Sanktuarium na Belmonte: omnia matri ecclesiae  (wszystko Matce Kościoła).

W duchu obchodów jubileuszowych mamy nadzieję, ze na poziomie lokalnym,  odpowiednio do realiów i możliwości każdej rodziny krajowej, uczczona będzie ta założycielska chwila. Pozwoli to na szerokie świętowanie a zarazem zanurzeniu się wielu w tej chwili łaski. Dzięki doświadczeniu Wieczernika byliśmy jednomyślni, co do tego, jakich łask oczekujemy od jubileuszu 100-lecia. Oczekujemy: prawdziwego impulsu misyjnego, solidarnej rodzinności wypływającej z więzi z Ojcem, świętości – łask potrzebnych do tego, aby wzmocnić życie płynące w nas i nadać konkretny kształt naszej apostolskiej strategii. To są dary i  wielkie zadania stojące przed nami.

W duchu tego dokumentu Prezydium Generalne będzie koordynowało kolejne kroki przygotowania do Jubileuszu, np.  przez  powołanie odpowiednich komisji,  wybranie odpowiedniego motta, wydanie tekstów naszego Założyciela dotyczących powyższych pięciu strategicznych dziedzin, jak również poprzez dokonanie wyboru  wspólnych akcentów na kolejne lata aż do rozpoczęcia obchodów 18 października 2013. Wychodząc naprzeciw życzeniu wielu uczestników konferencji, w skali międzynarodowej będziemy obchodzić trzy lata przygotowania, których treść będą stanowić wyżej wymienione dziedziny.

Kończąc wyrażamy pragnienie, aby jak najszybciej rozpoczęła się światowa peregrynacja Oka Opatrzności, podarowanego nam przez Założyciela. Z tęsknotą oczekujemy, że nasza Rodzina na nowo skupi się wokół osoby Założyciela, że się oczyści i wzrośnie w jedności, aby w ten sposób wzmocnić się w naszym posłannictwie w służbie Kościołowi i społeczeństwu.

                                                                                                                                   Szensztat,  7 lutego 2009 r.